Boeken - Boek

Mijn jaar van rust en kalmte

Ottessa Moshfegh


Paperback, 240 p.
ISBN: 9789048846047 | € 21.99 | 10-09-2018
Ebook | ISBN: 9789048846054 | € 9.99

Een jaar lang kunstmatig slapen als ontsnapping uit een maalstroom van gedachten

Eigenlijk zou onze hoofdpersoon gelukkig moeten zijn: ze is jong, slank, mooi, net afgestudeerd aan Columbia, heeft een eenvoudige baan bij een trendy kunstgalerij en woont in een appartement aan de Upper East Side van Manhattan dat ze - net als alles in haar leven - betaalt van een erfenis.

Desondanks is er een donker, luchtledig gat in haar hart dat niet enkel te verklaren is door het verlies van haar ouders, de manier waarop haar geliefde haar behandelt of haar sadomasochistische relatie met haar beste vriendin Reva. Het is het jaar 2000 in een stad die glinstert van rijkdom en onuitputtelijke mogelijkheden. Wat zou er dan toch zo vreselijk verkeerd kunnen voelen?

Mijn jaar van rust en kalmte is een krachtig antwoord op die vraag. In dit verhaal over een jaar doorgebracht onder de invloed van een waanzinnige combinatie van drugs die de hoofdpersoon zouden moeten genezen van haar vervreemding van deze wereld, toont Moshfegh de lezer hoe redelijk en zelfs noodzakelijk precies die vervreemding kan zijn. Zowel fijnzinnig als zwartgallig grappig, genadeloos en barmhartig: dit boek toont ons een jonge, veelbelovende schrijfster op de toppen van haar kunnen.

Telkens als ik wakker werd, overdag of ’s nachts, schuifelde ik door de lichte marmeren centrale hal van mijn flat naar de hoek van de straat waar een buurtwinkel was die nooit dichtging. Daar kocht ik twee grote bekers koffie met melk en zes suikerklontjes; de eerste klokte ik in de lift naar mijn verdieping naar binnen, en de tweede dronk ik langzaam op terwijl ik naar een film keek en dierenkoekjes at en Trazodon en Ambien en Nembutal innam tot ik weer in slaap viel. Op die manier raakte ik elk gevoel voor tijd kwijt. Er gingen dagen voorbij. Weken. Een paar maanden. Soms, als ik eraan dacht, bestelde ik eten bij de Thai aan de overkant van de straat, of een tonijnsalade bij het restaurantje aan First Avenue. Als ik wakker werd, stonden er voicemails van schoonheidssalons en spa’s op mijn telefoon met bevestigingen van afspraken die ik in mijn slaap had gemaakt. Ik belde altijd terug om ze af te zeggen, waar ik een hekel aan had want ik had er een hekel aan om met mensen te praten.

 

Download PDF

'Een verleidelijk boek: al lezend krijg je zin om al je verantwoordelijkheden van je af te schuiven, naar bed te sluipen en de dekens over je hoofd te trekken. Moshfegh verleidt je met de toon die ze haar hoofdpersoon meegeeft. Die toon is stoer, cynisch, berustend, koel observerend. Onder het cynisme schuilt uiteraard tragiek, want dit is een roman over een depressie.'

**** NRC Handelsblad

'Mosfeghs roman zit vol zwarte humor en is een ijzersterke verkenning van wat het ontbreken van echt menselijk contact met je doet.'

Elle

'De literaire kleindochter van Camus en Sartre bewijst dat het existentiële ennui nog steeds springlevend is. Een verontrustend verhaal vol 21ste-eeuwse vervreemding.'

**** HUMO

'Irritant en briljant'

VPRO Gids, Katja de Bruin

‘Als iemand je een boek aanraadt, vragen we meestal: “Waar gaat het over?” Maar bij Moshfeghs Mijn jaar van rust en kalmte vragen we: “Waar gaat het níét over?” Deze roman gaat over zelfhaat, feminisme, seksualiteit, geestelijke gezondheid en de farmaceutische indrustrie – én het is echt enorm grappig’ 

Lena Dunham

‘Een van de genoegens tijdens het lezen van Ottessa Moshfegh is dat ze zelden in de tegenwoordige tijd schrijft. In plaats daarvan wordt het gevoel van directheid, het gevoel van in een personage zitten, het gevoel dat dingen die gebeuren zowel voor de schrijver als voor de lezer psychische waarde hebben, overgebracht door de structuur en inhoud van haar zinnen. Vol bravoure en toch altijd wrang observerend, weet Moshfegh zo het levendige landschap van haar roman Mijn jaar van rust en kalmte te construeren… Een van de andere genoegens om Moshfegh te lezen is haar meedogenloze wreedheid. Dit alles wordt voorgeschoteld als komisch – het is komisch – maar het is niet bepaald grappig, hoewel we natuurlijk wel lachen.’ 

The Guardian

‘Ottessa Moshfegh is verreweg de meest interessante hedendaagse Amerikaanse schrijver op het gebied van leven wanneer het leven verschrikkelijk is. Ze heeft een merkwaardige en pure manier om existentiële vervreemding onder woorden te brengen.’ 

The New Yorker

‘Duister komische en uiterst diepgaande nieuwe roman… Het buiten­gewone proza van Moshfegh bereikt grote hoogten terwijl het vastlegt hoe haar personage weer tot leven komt.’ 

New York Times Book Review

‘Moshfegh schrijft met opmerkelijke humor en duidelijkheid die, op zichzelf, meer dan genoeg zou zijn. Maar de cumulatieve kracht van haar verhaal – en de scherpe wending die het in de laatste 30 pagina’s neemt – is niets minder dan een openbaring: verdrietig, grappig, verbluffend en onvergetelijk.’

Entertainment Weekly

‘De bravoure in Moshfeghs veelomvattende duisternis maakt haar romans zowel erg grappig als vreemd opwindend… Net als in Eileen excelleert Moshfegh hier bij het opzetten van een intrigerende per­­sonage en situatie, en vervolgens versterkt ze de grilligheid zodanig dat sommige scheuren onvermijdelijk aanvoelen. Haar zelfvertrouwen verslapt nooit; haar romans tonen aan dat ze een krachtig schrijver is, die bovendien immuun is voor onzekerheid.’ 

Slate

Mijn jaar van rust en kalmte is het meest aangrijpende, kwets­baarste, meest volwassen en – mag ik het zeggen? – oprechtste werk dat deze begaafde auteur tot nu toe heeft geschreven.’ 

Boston Globe

'Duister en hilarisch... Moshfegh is een provocateur die je hardop laat lachen terwijl ze grenzen overschrijdt.' 

Vogue

'Een un-bildungsroman van de 21e eeuw.'

Vanity Fair

'Een van de grappigste, meest verfrissende romans die dit jaar verschenen zijn.'

The New York Times

'Dit is mogelijk de beste existentiële roman die niet door een Franse auteur geschreven is.'

Kirkus